සිස්ටමැටිකලි ගම කන හැටි ඉතාම සරලව පියවර 5 කින් - පස්වන පියවර : වියදම අඩු නොකර ආදායම් වියදම් පරතරය පියවීමට බදු ගැසීම

 අනේ ඉතින් අලුතෙන් ලොකු පප්ප වෙච්ච හාමු සීසර් අයියට zoom කෝල් එකක් අරන් ණයක් ඉල්ලුව. ඔයාලගේ ණයයි පොළියයි වැඩියි. ඒ මදිවට වියදම අදායමට වඩා තුන් ගුණයක් වැඩියි. ඒ මදිවට ගමේම වස්තුව ඔක්කොම වික්කත් ණය ගෙවන්න බැ. අලුතෙන් ණය ගත්තත් ණය ගෙවන එකයි වියදම කවර් කරන එකයි ඇරුනාම ගමේ නිෂ්පාදනය වැඩි කරගන්න බැ. ඉතින් ණය තිරසාර නෑ. තිරසාර නෑ කියන්නේ ජීවිතේට ආපහු ණය ගෙවන්න බෑ. එහෙම උන්ට ණය දුන්නොත් රෝමන් කාරයො මාවත් එලවයි කියල සීසර් අයිය කිව්ව. ඉතින් ඔක්කොටම කලින් ණය ප්‍රතිව්‍යුහගත කරන්න ණය හිමියන්ව එකඟ කරගන්න කිව්ව. ඉතින් එහෙම කිව්ව කියල ණය හිමියො එකඟ වෙන්නෙ නෑනේ. ඉතින් ආපහු ණය ගෙවන්න පුළුවන් වෙන්න පප්ප ගමේ ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ කරන්න ඕන කිව්ව. ඉතින් ඒකට කරන්න ඕන වැඩ 10ක් සීසර් අයිය කිව්ව.

1. මුලින්ම රාජ්‍ය ව්‍යවසාය ප්‍රතිව්‍යුහගත කරන්න ඕන, ඒ කියන්නේ ගම් සභාවේ කඩ ආපහු මුදලාලිලාට දෙන්න ඕන සහ බඩු විකිනෙන්නේ නැති කඩ වහල දාන්න ඕන.
2. ගම් සභාවේ පරිපාලනය කාර්යක්ෂම කරන්න ඕන.
3. ජරාව කන එක නවත්තන්න නීති පනවන්න ඕන.
4. බංකුවට හරි කෙලින් වැඩ කරන්න පුළුවන් වෙන්න ස්වාධින කරන්න ඕන.
5. ඩොලර් එකේ මිල ඉල්ලුම සහ සැපයුම මත තීරණය වෙන්න ඕන.
6. කහවනු අච්චු ගහන එක නවත්තන්න ඕන.
7. තෙල්, ලයිට් විකුනනකොට වියදමවත් කවර් වෙන්න විකුණන්න ඕන.
8. ආනයන අපනයන සිමා ඉවත් කරන්න ඕන.
9. පොලී අනුපාතිකය වැඩි කරල උද්ධමනය පාලනය කරන්න ඕන.
10. බදු ප්‍රතිපත්තිය සංශෝධනය කරලා ආදායම වැඩි කර ගන්න ඕන.

අනේ ඉතින් ලොකු පප්ප රෝමන් බාසාව දැන ගෙන හිටියට මොළේ තිබ්බෙ නෑනේ. ලොකු පප්ප හිතුව බදු සංශෝධනය කරනවා කියන්නේ බදු වැඩි කරන එක කියල. ඒකත් ඉතින් කොටසක් තමයි. ඊට කලින් tax base එක වැඩි කර ගන්න ඕන. ඒ කියන්නේ හැම පප්පටම බදු ෆයිල් එකක් ඇරල හැම අවුරුද්දෙම ආදායම නිවැරදිව ඒකෙ රෙකෝඩ් කරන්න ඕන. ඒකට ඉතින් ගම් සභාවට කොන්පියුටර් හයි කරන්න ඕන. ගනු දෙනු බංකුව හරහා කරල බංකු ගිණුම් බදු ෆයිල් එකට එකතු කරන්න ඕන, වගේ ගොඩක් දේවල් කරන්න ඕන. අනේ ඉතින් ලොකු පප්පට ඕව තේරෙන්නෙ නෑ. තේරෙන්න මොළේකුත් නෑ, මොළේ තිබ්බනං ඔච්චර කෙලෝගන්නෙත් නෑ. ලොකු පප්ප අනිත් දේවල් මුකුත් නොකර බදු විතරක් නහුතෙට වැඩි කරා. අන්තිමට හැමදාම බදු ගෙවන වැඩ කරන පප්පලගේ බද්ද තවත් වැඩි උනා. හොර පප්පලට කිසි අවුලක් නෑ. අනේ ඉතින් කන්නත් නැතුව, බොන්නත් නැතුව, ලයිටුත් නැතුව, තෙලුත් නැතුව, ණයත් වැඩි වෙලා හිටපු පප්පල තව බදුත් ගෙවන්න ඕන. අන්තිමට පඩි දවසට අතිනුත් සල්ලි ගෙවන්න උනා. අනේ ඉතින් ටිකක් හරි වැඩ කරන්න පුළුවන් පප්පල ගම අතෑරලා රෝමේ රස්සාවට ගියා. එතකොට ගමේ වැඩ කරන්න මොළේ තියන පප්පල කවුරුත් නෑ.

අනේ ඉතින් ගමේ වැඩි හරියක් ඉතුරු උනේ මොළේ නැති වැඩ නොකරන පප්පල විතරයි. එයාලට මල පැනල කැ කෝ ගහන්න ගත්ත, කපා කපා මාළු කපා අපිට එපා කියල. ඉතින් එයාල සෙට් වෙලා ලොකු පප්පට කිව්ව පඩි වැඩි කරල, බදු අඩු කරල, බඩු මිළ අඩු කරල, ලයිට් බිල අඩු කරල, තෙල් මිල අඩු කරල, තවත් වැඩ ගොඩක් කරන්න කියල. ලොකු පප්ප ඇහුව ඔයාලට මැන්ටල්ද, සීසර් අයිය මට වැඩ 10ක් දීල තියනවා, ඒක කරේ නැත්තන් ණය හම්බුවෙන්නේ නෑ කියල. ලොකු පප්ප බදු තවත් වැඩි කරල ලයිට් බිලත් වැඩිකරල කිව්ව, ඉදිරි සති දෙක තවත් අමාරුයි, ඊට පස්සෙත් හොඳටම අමාරුයි, කොහොමත් මම ඉන්න කන් ඔයාලට අමාරුයි, 2048දි මම මළාම තමයි ඔයාලට චුට්ටක් හරි ඔලුව උස්සගන්න පුළුවන් වෙන්නේ කියල. ඒ පාර වැඩ නොකරන පප්පලට අම්බානකට මල පැනල මහා වැඩ නොකරන වලියක් කැදෙව්ව. ලොකු පප්පටත් නහුතෙට තද වෙලා කුළු පොලු හමුදාවක් දාල පප්පලට නෙලාගෙන නෙලාගෙන ගියා. අනේ ඉතින් පප්පල ටික පඩිත් නැතුව, බදුත් ගෙවල, කන්නත් නැතුව, බොන්නත් නැතුව, තෙලුත් නැතුව, ලයිටුත් නැතුව, තව අම්බානට ගුටිත් කාල ගෙදරට වෙලා, ඔයාල මොනව කිව්වත් “මේ පාර අපි මාළු මාමට” කියල කෑ කෝ ගැහුව. අනේ ඉතින් මාළු මාමට චන්දෙ දෙන්නේ කොහොමද, ලොකු පප්ප චන්දෙටත් කෙළිය.

දැන් ගම කන වැඩේ සම්පුර්ණයි. කන්නත් නෑ, බොන්නත් නෑ, තෙලුත් නෑ, ලයිටුත් නෑ, පප්පලත් රෝමෙට ගියා, නිකන් වගේ තිබ්බ ප්‍රජතන්ත්‍රවාදෙත් නෑ, අනේ ඉතින් මුකුත් නෑ. ඉතුරු වෙච්ච පප්පල ටික මේ මොකද උනේ කියල හූල්ලනවා.